با افزایش جمعیت جهانی، تخریب و بازسازی سازه های قدیمی قبل از بررسی میزان خرابی موجود، به هیچ عنوان مقرون به صرفه نمی-باشد. در چندسال اخیر روش های تشخیص خرابی مبتنی بر نوسان معرفی شدند. از میان روش های مبتنی بر نوسان روش های حوزه ی مودال به دلیل سادگی در عملکرد مورد توجه عمده ی محققین بوده است. از جمله ی جدیدترین این روش ها، روش انحنای شکل مودی می باشد که توانایی ذاتی این روش در شناسایی و مکان یابی آسیب بر همگان آشکار می باشد. در این پژوهش، روش جدید تشخیص خرابی بر مبنای اجزا محدود با در نظر گرفتن انحنای شکل مودی و اثرات نوفه حاصل از برداشت اطلاعات، توسعه داده شده است. دقت روش شناسایی خرابی پیشنهادی با نتایج آزمایشگاهی و عددی تحقیقات اخیر به مورد تایید گرفته است. در روش پیشنهادی، به منظور کاهش زمان تحلیل و حفظ حداقل دقت مورد نیاز، آنالیز حساسیت تعداد المان های مورد استفاده در اجزا محدود برای شناسایی دقت آسیب صورت گرفته است. درصد نوفه در هنگام برداشت اطلاعات باعث به وجود امدن خطای زیادی در امر شناسایی آسیب در روش های سنتی می گردد. به همین در این تحقیق، روش شاخص آسیب به منظور افزایش دقت به صورت توام با روش انحنای شکل مودی به کار گرفته شده است. نتایج مدلسازی تطابق بسیار خوبی با نتایج آزمایشگاهی داشته و نشان از دقت بالای روش مورد نظر در شناسایی آسیب های دارد. روش تشخیص خرابی پیشنهادی در سناریوهای مختلف آسیب با شدت پایین و درصد نوفه بالا در اطلاعات ورودی مورد بررسی قرار گرفت، که در روش های دیگر تشخیص خرابی توانایی شناسایی آسیب با دقت بالایی را ندارد. نتایج حاکی از آن است که روش تشخیص خرابی پیشنهادی با شناسایی آسیب در مودهای بالاتر توانایی شناسایی خرابی های جزیی با درصد نوفه بالا را دارد.

در این کار، برهم نهی ای از حالت های همدوس اسپینی دو کیوبیتی تشکیل و با محاسبه تحلیلی سنجه هندسی اختلاط برای حالت معرفی شده، میزان آمیختگی حالت مورد نظر بررسی می شود. در ادامه، تغییرات درهم تنیدگی حالت نامبرده با بکارگیری سنجه منفیت مورد مطالعه قرار می گیرد. در نهایت، نیز با رسم نمودارهای مناسب بر حسب پارامترهای تأثیرگذار در این سامانه، بیشینه و کمینه تغییرات آمیختگی و درهم تنیدگی و نیز ارتباط آن ها برای سامانه آمیخته تشکیل شده از حالت های همدوس اسپینی دوکیوبیتی مطالعه می گردد. ملاحظه گردید که به ازاء های بیشینه کننده هنگامی که تغییر پارامترها بر خالص بودن حالت دلالت داشته باشد، درهم تنیدگی سامانه به بیشینه مقدار خود برای سامانه های دوکیوبیتی می رسد. هم چنین به ازاء تمامی مقادیر پارامتر همدوسی، با افزایش آمیختگی سامانه، درهم تنیدگی آن کاهش می یابد.

موتور خودرو از منابع مهم تولید ارتعاش در خودرو است. از این رو، تعیین مقادیر مناسب سختی، موقعیت و زاویه قرارگیری نگهدارنده های آن باعث کاهش ارتعاشات موتور و همچنین کاهش نیروی منتقل شده به شاسی و افزایش آرامش سرنشینان خودرو می گردد. در این مقاله، در نظر است که مقادیر مناسب سختی نگهدارنده های موتور ملی به منظور بهبود رفتار ارتعاشی آن تعیین گردد. به این منظور، در ابتدا سعی می گردد که با استفاده از روش جداسازی کامل حالت های ارتعاشی موتور حول محور گشتاور غلتشی، ضرایب مناسب سختی نگهدارنده ها تعیین گردند. ولی، محاسبات نشان می دهند که امکان دستیابی به جداسازی کامل حالت های ارتعاشی تنها با تغییر سختی نگهدارنده ها و با توجه به محدودیت-های طراحی وجود ندارد. از این رو، با استفاده از روش بهینه سازی به جداسازی جزئی حالت های ارتعاشی موتور حول محور گشتاور غلتشی پرداخته می شود. به این منظور، سختی نگهدارنده ها به عنوان متغیرهای بهینه سازی در نظر گرفته شده و با انجام تحلیل حساسیت، تنها متغیرهایی که بیشترین تاثیر را بر تابع هدف دارند، انتخاب می گردند. بهینه سازی به روش وراثت و با قید مناسب انجام می پذیرد. در نهایت، مقایسه نمودارهای پاسخ بسامدی حالت های معمول و بهینه نشان می دهد که با به کارگیری سختی های به دست آمده از بهینه سازی، نه تنها ارتعاشات موتور کاهش می یابد، بلکه مقدار نیروی منتقل شده به شاسی هم کاهش می یابد که به معنای افزایش آرامش سرنشینان خودرو است.

در این مقاله، شکل دهی پرتو و کمینه سازی توان مصرفی در ایستگاه پایه در یک شبکه سلولی با ارتباطات دستگاه به دستگاه زیرلایه بررسی می گردد. فرض شده است که اطلاعات حالت کانال در اختیار ایستگاه پایه نیست و تنها تخمینی از کواریانس آنها در دسترس است. خطای تخمین در ماتریس کواریانس اطلاعات حالت کانال به دو صورت در نظر گرفته شده است. در حالت اول فرض بر این است که کران بالای نرم فروبنیوس خطاها محدود است و هدف این است که شکل دهی پرتو در ایستگاه پایه به نحوی محاسبه شود که توان مصرفی ایستگاه پایه کمینه شده و نسبت سیگنال به نویز به اضافه تداخل برای همه کاربران از حد آستانه ای کمتر نشود. در حالت دوم فرض بر این است که توزیع آماری خطا مشخص است و هدف این است که شکل دهی پرتو به نحوی محاسبه شود که توان مصرفی ایستگاه پایه کمینه شده و احتمال عدم قطع برای کاربران از حد آستانه ی از پیش تعریف شده ای کمتر نشود. نشان داده می شود که اگرچه این مسائل بهینه سازی غیر محدب هستند، می توان آنها را با استفاده از تکنیک تخفیف نیمه معین به فرم محدب بازنویسی کرد و کران پایینی برای حل آنها به دست آورد. نتایج شبیه سازی نشان می دهند که روش های پیشنهادی ما عملکرد به مراتب بهتری نسبت به روش های Hybrid MRT_ZF، ZFBF و MRT دارند.

پره توربین توربوشارژرها به دلیل فشار بسیار بالای جریان ورودی و همچنین پالسی بودن این جریان در معرض آسیب و شکست قرار می-گیرند در توربوماشین های جدید که تمایل به نازک شدن در کنار افزایش بار به دلیل افزایش راندمان دارند، احتمال شکست بالاتر می رود. بنابراین انتخاب توزیع ضخامت بهینه روتور نیاز به مطالعه ایرواستاتیکی و ایرودینامیکی در شرایط مختلف عملکرد دارد. در این مطالعه به تحلیل برهمکنش سیال-سازه بر روی سطح مشترک پره و سیال با تلفیق کردن ابزارهای شبیه سازی دینامیک سیالات محاسباتی و طراحی سازه ای توسط یک مدل کوپل شده یکپارچه بر اساس فرمول های المان محدود در نرم افزار انسیس بر روی پره توربین توربوشارژر با ورودی دوگانه به منظور شناخت نیروی وارده از طرف سیال به پره و رفتار سازه برای سه توربین مختلف که تنها در توزیع ضخامت پره روتور متفاوت می باشند در شرایط تغذیه پذیرش کامل و جزیی پرداخته شده است. صحه گذاری نتایج با داده های آزمایشگاهی حاصل از آزمایشگاه توربوشارژر دانشگاه امپریال کالج همخوانی خوبی را نشان می دهد. نتایج چگونگی و علت تغییرات راندمان به دلیل تغییر ضخامت بخش های گوناگون را شرح می دهد. پره های نازک انتخاب مناسبی برای این نوع توربوماشین می باشد ولی در پذیرش جزیی پره-های ضخیم عملکرد بهتری دارند.

در این مقاله جریان آرام نوسانی نانوسیال عبوری از یک کانال مستطیلی با دیواره دمای ثابت را در حالت غیردائم به صورت عددی مورد مطالعه قرار داده ایم. برای این منظور دستگاه معادلات دیفرانسیل حاکم بر مدل دوبعدی جریان نانوسیال و انتقال حرارت در کانال به صورت جبری گسسته سازی شده و با استفاده از الگوریتم سیمپل حل شده است. تاثیر پارامترهای مختلفی از جمله فرکانس نوسانات، عدد رینولدز، دامنه نوسانات و همچنین اثر کسر حجمی نانوذرات را بر روی سرعت افقی، افت فشار ، ناسلت متوسط و عدد ناسلت کلی در کانال بررسی گردید. نتایج نشان می دهد که افزایش دامنه نوسان تاثیری بر روی دوره تناوب نوسانات و مدت زمان برخورد نانوسیال با دیواره نمی گذارد و موجب افزایش عدد ناسلت می شود. همچنین با افزایش فرکانس نوسانات، تعداد نوسانات افزایش یافته، دوره تناوب نوسانات کاهش یافته و مدت زمان برخورد نانوسیال با دیواره کاهش یافته است، ولی تاثیر محسوسی بر افزایش عدد ناسلت نمی گذارد. علاوه بر آن، با افزایش عدد رینولدز و کسر حجمی نانوذرات، میزان انتقال حرارت از نانوسیال نیز افزایش می یابد. همچنین با بررسی اثر جریان نوسانی بر روی نانوذرات مختلف، مشخص شد که ناسلت نسبی ماکزیمم برای سیال حاوی نانوذرات نقره از دیگر سیالها بیشتر است.

مدولاسیون فضایی یک روش جدید استفاده از سیستم های چندآنتنه است که ایده اصلی این روش، نگاشت بلوک اطلاعات به دو واحد حمل کننده اطلاعات می باشد: یک واحد سمبل ارسالی است که از اعضای منظومه انتخاب می شود و واحد دیگر، شماره آنتن فعال می باشد که در واقع نشان دهنده موقعیت آنتن ارسال کننده سمبل است. استفاده از موقعیت آنتن فعال به عنوان یک منبع ارسال اطلاعات اضافی سبب افزایش بازده طیفی می شود. همچنین عدم وجود تداخل بین آنتنی و بین کانالی در این روش سبب کاهش پیچیدگی در گیرنده می شود. درنتیجه مدولاسیون فضایی به رقیبی برای سایر روش های استفاده از چند آنتن مانند V-BLAST و کدینگ فضا- زمان تبدیل شده است. اخیرا روش مدولاسیون فضایی تعمیم یافته ارائه شده که در آن به جای استفاده از یک آنتن در هر دوره سمبل، از چند آنتن فعال استفاده می شود. ارسال یک سمبل از چندین آنتن، سبب به دست آمدن بهره چندگانگی خواهد شد. در این مقاله نشان داده می شود که با استفاده از روش های کدگذاری کانال مختلف در مدولاسیون فضایی تعمیم یافته و بدون کاهش در بازده طیفی، در عملکرد مدولاسیون فضایی تعمیم یافته از 15 تا 40 درصد بهبود در نسبت سیگنال به نویزهای متوسط و بالا حاصل خواهد شد.

شناخت و تحلیل شرایط انتقال رسوب و تغییراتی که در طول زمان از نظر رسوبی در سیستم های انتقال آب و کانال های آبرفتی به وجود می آید، از دیرباز مورد توجه محققین و طراحان سازه های هیدرولیکی بوده است.به همین منظور بسیاری از پدیده های رسوبی اعم از فرسایش، آبشستگی و رسوبگذاری همواره مورد بررسی و آزمایش قرار گرفته و اطلاعات، روابط و معادلات فراوانی به صورت تجربی و تئوری ارایه شده است. از جمله شبیه سازی ریاضی جریانهای انتقال رسوب از اهمیت ویژه ای برخوردار بوده است. در این تحقیق شبیه سازی و مدل ریاضی انتقال رسوب در جریانهای غیر دایمی در کانال های آبرفتی مورد توجه قرار گرفته است.از این رو ابتدا مدل ریاضی با حل معادلات جریان غیر دایمی (معادلات سن ـ ونان) و معادله پیوستگی رسوب به صورت مزدوج و با روش تفاضلات محدود صریح، بوسیله الگوی مک کورمک، با دقت از درجه دوم تهیه گردید. سپس با لحاظ کردن شرایط مرزی مناسب و اعمال داده های رودخانه آجی چای در ایستگاه و نیاز تحلیل و قابلیت و کارایی مدل مورد ارزیابی قرار گرفت. نتایج نشان می دهد که با استفاده از این مدل می توان روند تغییرات بستر و مالا پروفیل سطح آب را به صورت تابعی از زمان و مکان و برای هر نوع معادله دبی رسوب، پیش بینی نمود.

شبکه های دسترسی رادیویی ابری (C-RAN) دارای بهره وری انرژی و طیفی بالا هستند. در C-RAN تمام پردازش محاسباتی در استخر مرکزی واحد باند پایه (BBU) و عملیات رادیویی در رأس های رادیویی راه دور (RRH) صورت می گیرد. استخر مرکزی BBU توسط خطوط روبنا به RRHها متصل است. با جداسازی بخش پردازش BBU و توسعه RRHهای پراکنده، ساختار خوشه بندی RRHها را سازگار با تغییرات شبکه می توان طراحی کرد. در این مقاله برای کاهش پیچیدگی در C RAN فراچگال، خوشه بندی به صورت کاربرمحور و تخصیص منابع آموزش کانال متناسب با آن استفاده می شود. همچنین، برای کاهش سربار آموزش، مدل اطلاعات جزئی حالت کانال استفاده می شود. سپس مسئله طراحی بردارهای شکل دهی پرتو با هدف حداکثرسازی نرخ مجموع وزن دهی شده (WSR) با محدودیت حداکثر توان RRHها و ظرفیت خطوط روبنا و ظرفیت محاسباتی منابع استخر BBU ارائه می شود. به دلیل NP-hard بودن مسئله اصلی، سه زیرمسئله برای حل آن پیشنهاد می شود. ابتدا مسئله طراحی بردار شکل دهی پرتو برای بیشینه سازی WSR و محدودیت توان RRHها و سپس مسئله تخصیص پویای منابع محاسباتی و درنهایت، اعمال محدودیت ظرفیت خطوط روبنا با هدف کمترین تأثیر بر WSR حل می شوند. تخصیص هم زمان منابع رادیویی و محاسباتی با هدف کاهش پیچیدگی محاسباتی و تعداد پایلوت مورد نیاز برای آموزش کانال با کمترین تعداد BBU صورت می گیرد.